Er is geen historische of officiële documentatie bekend over kapstokken van de Nederlandse Spoorwegen (de NS) met asbesthoudende voetstukken.

Hoewel de NS in het verleden (met name in materieel gebouwd tussen 1945 en de jaren 80) op grote schaal asbest heeft toegepast, ging het hierbij hoofdzakelijk om specifieke isolatie- en functionele onderdelen, en niet om interieurstukken zoals staande kapstokken of jashaken. Toch is deze kapstok, voor zover bekend, slechts bij de NS aangetroffen. Dit kan betekenen dat de NS deze speciaal heeft laten maken. Alle door de NS gebruikte materialen waren namelijk kwalitatief sterk en solide.

Waar komt dit idee mogelijk vandaan?

Als er ergens sprake is van een ‘kapstok met een asbesthoudend voetstuk’, is de kans groot dat het gaat om:

• Een industrieel object uit een NS-werkplaats of -kantoor: In oude stationsgebouwen of werkplaatsen werden soms zware, staande kapstokken of apparaten gebruikt waarvan de voet verzwaard of geïsoleerd was met asbestcement of imitatiemarmer (zoals asbesthoudend Massal, Colback of Neolith), puur voor de stevigheid of brandveiligheid.
• Verwarring met andere gebruiksvoorwerpen: In de jaren 50 tot 70 werden asbestplaten of asbestcement (zoals Massal van Eternit) gebruikt onder warme voorwerpen of als verzwaringsplaten in diverse meubels en apparaten, zoals strijkplanken of kachels.