Asbest in Bakeliet komt vaak in lage percentages voor. Zo laag dat zelfs geaccrediteerde laboratoria niet altijd het asbest kunnen detecteren met PLM-analyse. Pas wanneer het item “vermalen” is, worden lage percentages aangetroffen. Met name in de elektrotechniek worden hogere percentages (nog steeds laag) aangetroffen.

Er kan asbest, zelfs crocidoliet (blauw asbest) in bakeliet zitten, al komt dit minder vaak voor dan chrysotiel (wit asbest) of amosiet (bruin asbest).
.

Bakeliet, een vroege vorm van kunststof (fenolformaldehydehars), werd in de 20e eeuw vaak vermengd met asbestvezels om het materiaal sterker, hittebestendiger en goedkoper te maken.

Hier zijn de belangrijkste feiten:

• Asbesttype: Hoewel asbesthoudend bakeliet meestal chrysotiel bevat, zijn ook amfibooltypen zoals amosiet (bruin) en in sommige gevallen crocidoliet (blauw) als vulmiddel gebruikt.
• Toepassing: Asbesthoudend bakeliet werd veel gebruikt voor elektrische componenten (schakelaars, zekeringkasten), huishoudelijke apparaten, toiletbrillen, handvaten van pannen en radio-onderdelen.
• Risico: Het asbest is “hechtgebonden” in de kunststofmatrix, wat betekent dat het asbest niet direct vrijkomt. Echter, bij het schuren, zagen, boren of breken van oud bakeliet (bijvoorbeeld bij restauratie of sloop) kunnen de gevaarlijke vezels vrijkomen.
• Identificatie: Het is onmogelijk om met het blote oog te zien of een stuk bakeliet asbest bevat en welk type.

Advies: Behandel bakeliet van vóór 1994 met voorzichtigheid. Bij twijfel, met name als het materiaal beschadigd is of bewerkt moet worden, is het verstandig dit te laten onderzoeken.

voor onderzoekers is het eenvoudig om bakeliet te onderscheiden van PVC. Verhit een scherpe priem met een aansteker. Zodra de punt van de priem PVC raakt, gaat het smelten. Bij bakeliet gebeurt er niets. Kies wel een onopvallende plek!