Asbestcement (vaak bekend onder de merknaam Eternit) werd in de vorige eeuw, met name tussen 1900 en 1990, regelmatig gebruikt als verloren bekisting voor het storten van betonnen gewelven en vloeren.

Bij een verloren bekisting blijven de platen na het uitharden van het beton permanent in de constructie zitten.

Bouwers kozen destijds massaal voor goedkope asbestcement (golf)platen vanwege hun unieke mechanische en praktische eigenschappen:

• Grote treksterkte en stijfheid: Door de toevoeging van asbestvezels waren de dunne platen bestand tegen het enorme gewicht van het vloeibare beton dat erop gestort werd;
• Goedkope werkmethode: in tegenstelling tot bijvoorbeeld hout of betonplex, kon AC na het uitharden van het beton blijven zitten. Om rotten en schimmels te voorkomen, moesten houtachtige producten na uitharding worden verwijderd. Dit was extra werk, dus tijd, dus geld;
• Vocht- en rotbestendig: In tegenstelling tot houten bekisting rotte asbestcement niet weg, wat ideaal was voor kruipruimtes of vochtige kelders;
• Gladde afwerking: De onderzijde van het gewelf kreeg direct een strakke, egale afwerking die eventueel direct geschilderd kon worden;.

Asbestcementplaten als bekistingsmateriaal zijn te herkennen aan de volgende kenmerken:

• Locatie: Ze zijn zichtbaar aan de onderkant (het plafond) van gestorte betonvloeren, vaak in kelders, kruipruimtes, garages of tussen verdiepingen van gebouwen van vóór 1994;
• Uiterlijk: Het zijn vaak lichtgrijze, strakke platen van zo’n 4 tot 8 millimeter dik. Soms hebben ze een lichte wafel- of honingraatstructuur aan één zijde;
• Breukvlak: Als een plaat beschadigd is, zie je op het breukvlak vaak een vezelige structuur (korte, witgrijze, niet glimmende vezelbundels);
• de grijze platen waren niet-homogeen vervaardigd waardoor lichtere witte vlekken en strepen zichtbaar zijn op het oppervlak. Deze vlekken zijn asbest-vezelbundels.

In de basis is asbestcement een hechtgebonden toepassing, hetgeen betekent dat de asbestvezels stevig in het cement verankerd zijn. Zolang de platen in goede staat verkeren en niet bewerkt worden (breken, slijpen, zagen, boren, schuren, et cetera), is het risico voor de gezondheid minimaal. Mogelijk gevaar ontstaat pas bij renovatie of sloop. Omdat de platen vastzitten aan het gestorte beton, is het nagenoeg onmogelijk om ze handmatig te scheiden van het beton,  zonder ze te breken. Bij het breken of boren komen grote hoeveelheden gevaarlijke asbestvezels vrij.